|
Program Fundacji AZP - "W trosce o dzieci"
WADY POSTAWY dzieci i młodzieży stanowią ciągle poważny problem społeczny, m.in. z powodu licznego ich występowania
i negatywnych skutków zdrowotnych w przyszłości. Problem tkwi głównie w braku rozwiązań systemowych.
Mając to na względzie, Fundacja AZP chce przedstawić władzom samorządowym koncepcję kompleksowego systemu profilaktyki,
diagnostyki, korekcji i leczenia wad postawy, celem wdrożenia go na terenie gminy, miasta, powiatu i województwa.
Program został opracowany przez specjalistów zajmujących się tą problematyką od wielu lat na terenie kraju.
Opracowując ten projekt kierowano się głównie następującymi przesłankami:
Narodowy Plan Działań na Rzecz Dzieci 2004-2012 "Polska dla Dzieci" jest swego rodzaju
zobowiązaniem Rzeczypospolitej Polskiej wobec dzieci, co wynika m.in. z postanowień zawartych w Deklaracji i Planie
Działania zamieszczonych w tym dokumencie.
|  |
 |
"świat przyjazny dzieciom" przyjęty podczas 27 Sesji Specjalnej Zgromadzenia Ogólnego
Narodów Zjednoczonych poświęconej sprawom dzieci i Konstytucja RP (art. 68 ust. 3) stanowią, że wśród osób,
w stosunku do których władze publiczne mają szczególne zobowiązania dotyczące zapewnienia im opieki zdrowotnej
znajdują się dzieci. Oznacza to, iż dzieciom należy się "szczególna opieka zdrowotna",
gdyż artykuł 32, pkt. 2 stanowi, że "nikt nie może być dyskryminowany z jakiejkolwiek przyczyny". Ochrona tych
dóbr należy do obowiązków władz publicznych.
Na podstawie art. 131 ust.1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104) oraz
art.5 ust.1 pkt. 1 i art. 4 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.) organy administracji publicznej mogą wspierać lub powierzać jednostkom
niezaliczonym do sektora finansów publicznych realizację zadań publicznych.
|
Postępy cywilizacji zmuszają nas do ponoszenia ofiar, za które płacimy wszyscy i to czymś co
jest najcenniejsze, czyli naszym zdrowiem.
Obecnie jedną z najczęstszych przyczyn absencji chorobowej i ponoszenia znacznych niekiedy nakładów na leczenie są
zespoły bólowe, wśród których prym wiodą bóle kręgosłupa. Przyczyn jest wiele i wszyscy wiedzą doskonale, że pracujemy
na to przez całe życie, już od najmłodszych lat. Poza nieuniknionymi poniekąd chorobami o różnej przyczynie, zespoły
te są też jednym z wytworów rozwoju cywilizacji, a zwłaszcza obecnego stylu życia. Składa się na to zarówno dominacja
siedzącego trybu życia, jak i podświadome kształtowanie nieprawidłowych nawyków ruchowych, praca w tzw.
nieergonomicznych pozycjach oraz pokonywanie znacznych obciążeń przez nie przygotowane do tego osoby.
Sytuację pogarsza niewłaściwe żywienie i wszechobecny stres. Wbrew pozorom problem dotyczy nie tylko osób dorosłych,
ale również dzieci, u których wspomniane zespoły bólowe należą wprawdzie do rzadkości, ale - poprzez niewłaściwy styl
życia - "pracują one na te bóle w przyszłości". Bezpośrednim skutkiem jest zwykle ograniczenie sprawności i wydolności
organizmu, a zewnętrznym przejawem m.in. nieprawidłowa postawa ciała.
|  |
 |
Nieprawidłowa postawa ciała, obiegowo określana jako "wada postawy" nie jest tylko defektem kosmetycznym. Jej skutki
zdrowotne widoczne są niestety dopiero po wielu latach, co zwykle bywa przyczyną zaniedbań w najwcześniejszych okresach
rozwoju wady. Do skutków tych zalicza się m.in. poważne zaburzenia oddychania i krążenia, problemy ginekologiczne
u dziewcząt oraz wspomniane zespoły bólowe kręgosłupa. Nie bez znaczenia są również związane z tym problemy psychologiczne.
Niekiedy potrzebne jest leczenie operacyjne, a wcześniejsze zaniedbania generują zwykle znaczące koszty na leczenie
w przyszłości. Jest to o tyle niepokojące, ze wady postawy stanowią dość poważny problem społeczny, chociażby z tytułu
bardzo licznego ich występowania.
Najważniejsza jest profilaktyka.
We współczesnej medycynie znaczny nacisk kładzie się na profilaktykę. Chodzi jednak nie tylko o zapobieganie różnym chorobom
(profilaktyka pierwszorzędowa), ale i o zapobieganie rozwojowi niekorzystnych i trudnych do leczenia w przyszłości objawów
tych chorób i różnych nieprawidłowości (profilaktyka drugorzędowa). Stąd też idea wczesności rehabilitacji, będąca obecnie
jedną z nadrzędnych jej zasad. Wady postawy nie stanowią tu żadnego wyjątku.
|
W sferze profilaktyki pierwszorzędowej kluczową rolę odgrywa kształtowanie właściwych postaw społeczeństwa wobec własnego
zdrowia oraz zdrowia dzieci. Niestety wiedza rodziców na temat wad postawy ciała jest w sensie powszechnym znikoma, na
dodatek często błędna. Dominują tzw. obiegowe opinie i poglądy, a sytuację pogarsza brak dobrego systemu informacyjnego
na ten temat. Kolejne elementy tego rodzaju profilaktyki, to dostateczna aktywność ruchowa dzieci i młodzieży oraz dobrze
prowadzone i wszechstronne zajęcia wychowania fizycznego. Dużą popularność zyskały też tzw. szkoły pleców, w których
istotnym elementem programu jest nauka zachowań "przyjaznych dla kręgosłupa". Szkoły te, odrębne dla dorosłych i dla
dzieci, w swej istocie służą zarówno profilaktyce bólów kręgosłupa, jak i wad postawy.
|
Problem profilaktyki drugorzędowej jest bardziej złożony. Aby mogła ona być skuteczna, podstawową sprawą jest wczesne
rozpoznawanie oraz właściwe postępowanie korekcyjne bądź lecznicze na najwcześniejszych etapach rozwoju dysfunkcji.
Niestety - jak dotąd - oba te elementy zawodzą. Sprawa jest trudna, gdyż początek rozwoju wielu wad postawy jest zwykle
trudno uchwytny. Tzw. bilanse zdrowia w obecnej postaci nie spełniają oczekiwań, wobec czego wady te rozpoznawane są
przeważnie późno, często już z objawami trudnymi do usunięcia. Drugim słabym ogniwem jest brak powszechnych możliwości
korygowania wad postawy. W świetle obowiązujących aktualnie przepisów system szkolnej gimnastyki korekcyjnej praktycznie
nie istnieje. Pozostawiono to w gestii gmin, które nie zawsze zainteresowane są tym problemem, a nieraz trudno im
o wygospodarowanie środków na ten cel. Narodowy Fundusz Zdrowia nie kontraktuje natomiast wszystkich wad postawy,
lecz tylko te, które (z braku profilaktyki drugorzędowej) rozwinęły się do tego stopnia, że mogą być zakwalifikowane
jako choroba. Wtedy niestety są one już nieuleczalne i nieraz pociągają za sobą konieczność stosowania przedmiotów
ortopedycznych (gorsetów) bądź leczenia operacyjnego, co jest kosztowne, a w efekcie i tak nie przynosi w pełni
zadowalających rezultatów. Jest to więc ekonomicznie nieuzasadnione i - mówiąc delikatnie - nie etyczne, gdyż w
ten sposób "produkuje się" niejako osoby niepełnosprawne. Trzecim słabym elementem jest jakość postępowania korekcyjnego,
ale to już odrębny problem, aczkolwiek rzutujący negatywnie na uzyskiwane efekty.
|  |
 |
Brak profesjonalnej opieki oraz satysfakcjonujących efektów powodują pojawianie się alternatywnych rozwiązań, nieraz
merytorycznie nieuzasadnionych, co pogarsza jeszcze sytuację. Rozwiązań poszukuje się też w pływaniu bądź w sporcie
szkolnym. Są to zapewne doskonałe środki kształtowania sprawności ogólnej dzieci i młodzieży, wspomagające nieraz
postępowanie korekcyjne, ale nie mogą go zastąpić. Trzeba też pamiętać, że nie wszystkie dyscypliny sportu sprzyjają
kształtowaniu prawidłowej postawy ciała, a dążność do uzyskiwania jak najlepszych wyników sportowych za wszelką cenę
w niektórych przypadkach bywa wręcz szkodliwa dla zdrowia. Na dodatek, w przypadku wady postawy uprawianie niektórych
dyscyplin sportu, a nawet wykonywanie niektórych ćwiczeń są wręcz przeciwwskazane.
Rozwiązanie systemowe jako problem.
|
Problem tkwi m.in. w tym, że w Polsce nie wypracowano dotychczas żadnego rozwiązania systemowego , zapewniającego powszechną,
ciągłą i właściwą opiekę wszystkim potrzebującym jej dzieciom. Dostrzegając rangę problemu okresowo podejmowane są więc
rozmaite akcje, nieraz kosztowne. Przynoszą one zwykle doraźne efekty, a problem nadal pozostaje nierozwiązany. Jawi się
zatem potrzeba wypracowania takiego rozwiązania systemowego, w ramach którego będą zapewnione odpowiednie warunki dla wczesnej
diagnostyki, postępowania korekcyjnego oraz leczenia wszystkich dzieci z wadami postawy, a wszystkie osoby odpowiedzialne
niejako za postawę młodego pokolenia będą postępowały zgodnie z obowiązującymi kanonami. Jest to zadanie trudne, ale realne.
Fundacja AZP podjęła jednak takie wyzwanie zapraszając innych do Partnerstwa Program Fundacji AZP wymaga wspierania
innych inicjatyw realizowanych na terenie szkół i poza nią. Uważamy, że działania realizowane lokalnie w ramach promocji
zdrowia mogą być spójne z Akademią i stanowić wsparcie szkolnego procesu wychowania zdrowotnego w myśl WHO światowej
Organizacji Zdrowia.
|
Fundacja włączając się w realizację nakreślonego Programu "W trosce o dzieci" zamierza powołać do realizacji
tak zacnego projektu Radę Programową. Zakładamy, że realizacja przedstawionego programu przyczyni się do podniesienia poziomu
wiedzy i umiejętności w zakresie promocji zdrowia, a w szczególności osób zagrożonych zdrowotnie - z różnych przyczyn:
wrodzonych, nabytych i społecznych.
"znajdujesz to, czego szukasz, tracisz to, co zaniedbujesz" !!!
|  |
Zachęcamy do zapoznania się z pełnym programem Fundacji "W trosce o dzieci".
Program Fundacji (plik pdf, 626 kb)
Proszę kliknąć bezpośrednio na link powyżej aby otworzyć plik
lub kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać
Zapisz element docelowy aby zapisać dysku.
Do otwarcia plików konieczny jest program Adobe Acrobat Reader.
Bezpłatnie można ścišgnąć ten program korzystając z linku poniżej.
|
